استقامت بی‌ادعا؛ بانوانی از تبار آیه ها 

خبرگزاری حوزه| خیابان که میدان شد، آمدند. با کنشی اجتماعی و «تزریق شجاعت» در جان امت مبعوث شده.

بانوانی با کودکان در آغوش، با تمام احساس زنانه و مادرانه، زندگی‌شان را در کف خیابان نهاده‌اند. نه برای فریاد که برای اقامه حق و به فرمان امام جامعه.

تکبیرگویان و محکم ایستاده‌اند، چرا که «إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِینَ» (بقره، ۱۵۳) و آن‌ها از تبار صابرانند.

آن‌ها سنگ صبور کوچه‌های خاکی‌اند، درست مثل «آسیه همسر فرعون» که در برابر قدرتمندترین طاغوت زمانه قامت راست کرد و از خدا خانه‌ای در بهشت خواست. مثل «زینب کبری(س)» که بعد از عاشورا، در خیابان‌های کوفه و شام با طفلان تشنه، تنهای تنها اما با اقتدار ایستاد و فریاد زد: «ما رَأَیتُ إِلَّا جَمِیلًا».

آنها که با کشف حجاب، فرهنگ آمریکایی را ترویج می کنند عروسک های خیمه شب بازی در دست مستکبرین عالم هستند. همان ها که خود را برترین می دانند و حاضر هستند برای رسیدن به مطامع خود انسان های بی شماری را قربانی کنند.

نام زن، حجاب و مانند آن را که در گوگل سرچ کنی پی به اهداف شوم‌شان می بری.

هیچ گاه تصویر رسانه ای بانوی ایرانی محجبه و با اراده که در میدان حضور دارد را در اولویت دیده شدن نشان نخواهد داد. چرا که از زن محجبه ایرانی می ترسد همان که با دستی فرزندش را در آغوش می گیرد و با دستی دیگر پرچم می گرداند.

بانوان و مادران امروز، با تکبیر کودکانشان در کف خیابان، با حضور در میدان هوشیاری و بصیرت «نفس مطمئنه» را جاری می‌کنند. خسته نمی‌شوند، چون «وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ» (آل عمران، ۱۳۹) را با جان خریده‌اند.

با تمام هستی آمده‌اند. نه برای دیده شدن، برای ماندن. برای تاثیر گذاری در خط مذاکرات. این استقامت بی‌ادعا، نامش «زندگی دوباره» است.

خیابان، امروز گهواره اراده‌ای است که زمین، از برکت ایستادگی این مادرانِ تکبیرگو، طعم دیگری از عاشورا را می‌چشد.

سخن آخر مطالبه از مسئولین و دست اندرکاران است: بکسانی که هتاکانه چهره ایرانی را مخدوش نموده و با کشف حجاب و پوشش لباس آمریکایی و رسانه ای کردن آن، عامدا پای بر خون هزاران شهید می گذارند، برخورد جدی و قاطع صورت گیرد.

سیده ربابه میربمانی

انتهای پیام